مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که اگر ایالات متحده یک برنامه مشوق مالیاتی فدرال برای صنعت فیلم‌سازی را تصویب کند، مزایای آن می‌تواند بسیار گسترده باشد. هزینه‌های تولید بین سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۳۵ می‌تواند ۱۲۵.۳ میلیارد دلار افزایش یابد. تقریباً ۲۵۰ میلیارد دلار درآمد کلی برای اقتصاد ایجاد خواهد شد. تخمین زده می‌شود که آمریکا ۱۴۳,۵۰۰ شغل تمام‌وقت جدید ایجاد کند و سهم آمریکا از فیلم‌سازی در سراسر جهان می‌تواند به ۶۵ درصد از کل پروژه‌های فیلم و تلویزیون برسد.
این ارقام هیجان‌انگیز مورد توجه و حمایت قانون‌گذاران هر دو حزب سیاسی، انجمن سینمایی آمریکا (MPA)، «سفیر هالیوود» رئیس‌جمهور ترامپ، جان ویت، و تمامی اتحادیه‌های بزرگ هالیوود قرار گرفته است. به همین دلیل، شور و شوق واقعی وجود دارد که تمامی این عوامل سرانجام به گوش رئیس‌جمهور ترامپ می‌رسد، در حالی که او در تلاش برای ساخت یک سالن رقص یا درج نام خود بر روی مرکز کندی است.
اما شاید دلیل اصلی فوریت و اهمیت حیاتی یک مشوق مالیاتی فدرال برای فیلم‌سازی این باشد که گزارش همچنین پیش‌بینی می‌کند که اگر چنین مشوقی اعمال نشود، وضعیت در هالیوود می‌تواند بسیار بدتر شود.
در روز سه‌شنبه، ۱۵ سپتامبر، MPA نتایج یک مطالعه سفارش‌داده‌شده از Olsberg-SPI را منتشر کرد تا تأثیرات اعمال یک مشوق در سطح فدرال را با آنچه در صورت باقی ماندن مشوق‌ها در سطح ایالتی رخ می‌دهد، مقایسه کند. با اعمال مشوق، گزارش Olsberg-SPI پیش‌بینی کرد که هزینه‌های تولید می‌تواند به طور تصاعدی افزایش یابد و در مجموع به ۲۷۷ میلیارد دلار بین سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۳۵ برسد، اما اگر تغییری ایجاد نشود، سال به سال نسبتاً ثابت باقی می‌ماند یا حتی کاهش می‌یابد.
این گزارش همچنین داده‌های ProdPro را بررسی کرد که نشان می‌داد در سال ۲۰۲۵، حدود ۳۴ درصد از کل پروژه‌های فیلم و ۴۲ درصد از کل پروژه‌های تلویزیونی در ایالات متحده تولید شده‌اند. یک مشوق در سطح فدرال می‌تواند این سهم را به ۶۵ درصد افزایش دهد، به طوری که تولید فیلم به محض سال ۲۰۳۰ به این سطح برسد. در غیر این صورت، گزارش پیش‌بینی می‌کند که تولیدات بیشتری از مرزهای ما خارج خواهند شد و تا سال ۲۰۳۵ به ۲۵ درصد برای فیلم و ۲۹ درصد برای تلویزیون کاهش می‌یابند.
تمامی این ارقام بر اساس چند فرض استوارند. اولاً، هیچ لایحه رسمی در مورد میزان مشوق مالیاتی فدرال وجود ندارد. اما بر اساس توصیه‌های کارشناسان، این فرض بر یک اعتبار مالیاتی قابل انتقال حداقل ۲۰ درصدی استوار است، با ۵ درصد اضافی برای فیلم‌های مستقل و ۵ درصد برای هزینه‌های نیروی کار در مناطق بلایای طبیعی اعلام‌شده توسط FEMA. همچنین فرض می‌شود که هزینه‌های تولید جهانی با گذشت زمان افزایش خواهد یافت، تخمین زده می‌شود ۳.۷ درصد در سال، اگرچه این لزوماً سایر تغییرات عمده بازار مانند رویدادهای مرتبط با کووید یا اعتصابات یا ادغام‌های صنعتی را در نظر نمی‌گیرد.
همچنین فرض می‌شود که مشوق‌های ارائه شده توسط ایالات متحده در نهایت می‌توانند بر روی مشوق‌های ایالتی انباشته شوند، همانطور که سایر دولت‌های بین‌المللی با اعتبارات اضافی در سطوح منطقه‌ای یا محلی انجام می‌دهند. این گزارش می‌گوید که ۳۹ ایالت در حال حاضر نوعی مشوق مالیاتی برای فیلم‌سازی ارائه می‌دهند. اما در سال ۲۰۲۵، ۱۲۱ مشوق فعال ملی، ایالتی و استانی در سراسر جهان وجود دارد که از ۸۶ مورد در سال ۲۰۱۷ افزایش یافته است. رقابت برای جذب مشاغل تولیدی به سرعت افزایش یافته است و از این گزارش مشخص است که ایالات متحده باید راهی برای همگام شدن پیدا کند.
ویت در بیانیه‌ای گفت: «صنعت سرگرمی که من عکس دوست دارم در وضعیت وخیمی قرار دارد، با تولیداتی که به دلیل مزایای مالیاتی ارائه شده به تهیه‌کنندگان، به کانادا و خارج از کشور می‌روند. همراه با استیون پاول و اسکات کارول و ائتلاف ما، یک اعتبار مالیاتی فدرال را پیشنهاد کرده‌ایم که زمین بازی را هموار کرده و تولیدات را فوراً به آمریکا بازگرداند.»
چارلز ریوکین، رئیس و مدیرعامل انجمن سینمایی آمریکا، گفت: «یک مشوق فدرال برای صنعت ما یک تغییردهنده بازی خواهد بود. این مطالعه به ما می‌گوید که می‌توانیم فرصت‌های بیشتری را برای افرادی در هر ۵۰ ایالت که داستان‌های بزرگ را به واقعیت تبدیل می‌کنند – بازیگران و عوامل، سازندگان صحنه، کارگران ساختمانی، رانندگان کامیون، کترینگ و موارد دیگر – فراهم کنیم. این دقیقاً همان چیزی است که رئیس‌جمهور ترامپ، جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در کنگره، استودیوها و اتحادیه‌ها و همه ما را گرد هم می‌آورد: نیاز به گذاشتن اثری مثبت و ماندگار بر خلاقیت آمریکایی و اقتصاد آمریکا.»
