بعدازظهر سوم اکتبر، جمعیتی از معترضان ناراضی در امتداد خیابانی شلوغ در قلب هانتینگتون، نیویورک، حومه‌ای آرام در امتداد ساحل شمالی لانگ آیلند، گرد هم آمدند. تظاهرکنندگان – که اخبار محلی تعداد آنها را بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر تخمین زد – پلاکارد‌هایی با شعارهایی مانند «اگر از فاشیسم متنفرید بوق بزنید» و «شرم باد» در دست داشتند، اما آنها در مخالفت با جدیدترین خشم سیاسی آنجا نبودند. آنها برای نجات «مرکز هنرهای سینمایی»، سینمای مستقل سه پرده‌ای محبوب هانتینگتون، و حمایت از مدیر سابق آن، دیلن اسکولنیک، مردی که به عقیده آنها، از ۵۳ سال پیش که والدینش آن را تأسیس کردند، بخش جدایی‌ناپذیری از این نهاد اجتماعی بوده است، تجمع کرده بودند.
یک ماه قبل، هیئت مدیره CAC اسکولنیک را به دلیل «آنچه [هیئت مدیره] معتقد بود و همچنان معتقد است، سوء رفتار جدی بوده است» اخراج کرد. این توضیح در پستی در شبکه‌های اجتماعی در دوم سپتامبر ارائه شد. هیچ جزئیات دیگری ارائه نشد و از زمان این اعلامیه، CAC و اعضای آن خود را در دو سوی یک شکاف فزاینده متخاصم یافته‌اند.
به گفته رهبری فعلی CAC، اسکولنیک مدیری «ناکارآمد» و «بی‌وفا» بود که کار آزاد او به عنوان خریدار فیلم برای سایر سینماهای مستقل، تضاد منافع آشکار و قابل اخراجی محسوب می‌شد. به گفته اسکولنیک و حامیانش، هیئت مدیره CAC توسط اعضایی «تصرف خصمانه» شده است که هیچ درکی از نحوه عملکرد دنیای نزدیک فیلم مستقل ندارند و اکنون بی‌محابا به شهرت CAC به عنوان یک مقصد فرهنگی درجه یک برای منطقه آسیب می‌رسانند.
ویم وندرس، کارگردان، در بیانیه‌ای که به ایندی‌وایر ارائه شد، گفت: «من از اخراج [دیلن] و شرایط آن وحشت‌زده‌ام. اگر دیلن را بشناسید، «سوء رفتار جدی» کاملاً بی‌معنی به نظر می‌رسد.»
کنت جونز، فیلمساز و منتقد – که فیلمش «شهرت دیرهنگام» با بازی ویلم دافو و گرتا لی پس از اخراج اسکولنیک توسط مگنولیا پیکچرز از CAC خارج شد – تصمیم هیئت مدیره را «ضربه ای عمیق به قلب فرهنگ سینمای نیویورک» خواند.
ایزابلا روسلینی، بازیگر، در بیانیه‌ای گفت: «دیلن مسیر تاریخی مرکز هنرهای سینمایی را از دیدگاهی صمیمی می‌شناسد. برای من غیرقابل تصور است که هیئت مدیره از دانش دیلن استفاده نکند و تداوم روابط با مشتریان و دوستان در جامعه فیلم را تضمین نکند. من از هیئت مدیره می‌خواهم که در این تصمیم شرم‌آور، بی‌رحمانه و توهین‌آمیز تجدید نظر کند.»
ادی فالکو، بازیگر، در بیانیه‌ای گفت: «برخی از بهترین خاطرات من از دوران بزرگ شدن در لانگ آیلند، سفرهایی است که با دوستانم برای دیدن فیلم‌های کمتر شناخته شده به مرکز هنرهای سینمایی می‌رفتیم. این چیزی است که اخراج دیلن را بسیار دلخراش می‌کند. بیرون کشیدن او از مکانی که خانواده‌اش آن را ساخته‌اند و برای من و دوستانم و بسیاری دیگر معنای زیادی داشته است، غیرقابل تصور است. بدون دیلن، آنجا اصلاً چه جایی است؟»
در پاسخ، حامیان اسکولنیک به شدت برای بازگرداندن او کمپین کرده‌اند. علاوه بر اعتراض، یک طومار در MoveOn.org بیش از ۳۱۰۰ امضا جمع‌آوری کرده و کمپین GoFundMe برای هزینه‌های قانونی اسکولنیک بیش از ۱۳۰۰۰ دلار جمع‌آوری کرده است. به نظر می‌رسد این مبارزه قبلاً بر توانایی CAC برای فعالیت در زمانی که فصل جوایز در حال اوج گرفتن است، تأثیر گذاشته است. میزبانان حداقل دو سری فیلم مبتنی بر اشتراک را لغو کرده‌اند و دولف لاندگرن، بازیگر، از حضور برنامه‌ریزی شده خود انصراف داده است. گزارش شده است که مشترکین درخواست بازپرداخت کرده‌اند، اهداکنندگان حمایت خود را قطع کرده‌اند و به گفته یک منبع مطلع در تئاتر، درآمد گیشه به شدت کاهش یافته است که می‌تواند آینده بلندمدت مرکز هنرهای سینمایی را به خطر بیندازد.
چگونه همه چیز به این سرعت بد شد؟ اولین ضربه در ۱۹ اوت وارد شد، زمانی که اسکولنیک به مرخصی اداری با حقوق برای «نگرانی‌های مداوم در مورد رهبری و مدیریت» فرستاده شد، طبق ایمیلی از رئیس هیئت مدیره، متیو دایدولا، که اسکولنیک با ایندی‌وایر به اشتراک گذاشت. به گفته اسکولنیک و وکیلش جنیفر کیسی، هیئت مدیره تا اول سپتامبر، زمانی که به اسکولنیک اطلاع داده شد که اخراج شده است و او و کیسی یک نامه ۱۵ صفحه‌ای از هیئت مدیره CAC دریافت کردند، جزئیات بیشتری در مورد این نگرانی‌ها ارائه نکرد.
بر اساس این نامه، اسکولنیک عمدتاً به دلیل تصمیمش برای تکمیل حقوق خود در CAC – که امسال به ۷۵۰۰۰ دلار رسید – با کار به عنوان یک رزروکننده فیلم آزاد برای سایر سینماهای مستقل، اخراج شد. این نامه ادعا کرد که اسکولنیک آیین‌نامه کارکنان خود را نقض کرده است، که «هر کارمندی را از داشتن هرگونه منافع در سازمانی که با CAC رقابت می‌کند» منع می‌کند. این فعالیت‌ها «بدون اطلاع یا نصر بلاگ مجوز شرکت» انجام شده است.
با نامگذاری کسب و کار جانبی خود به عنوان Cinema Arts Booking و انجام این کار با استفاده از آدرس ایمیل CAC خود، اسکولنیک «از حسن نیت مرتبط با شرکت سوء استفاده می‌کرد.» استفاده اسکولنیک از اینترنت و تلفن شرکت CAC برای کار آزاد خود «ممکن است سوء استفاده، انحراف یا هدر دادن دارایی‌های شرکت باشد.»
این اقدامات، به گفته نامه، «وظیفه وفاداری را که آقای اسکولنیک به CAC داشت، نقض کرد.» هیئت مدیره از اسکولنیک خواست تا «تمام سودهایی را که … از کار بی‌وفایی در زمانی که وظایف امانتداری یا استخدامی به CAC داشت، به دست آورده بود» بازپرداخت کند.
به طور جداگانه، این نامه همچنین گفت که CAC «گزارش‌هایی دریافت کرده است» مبنی بر اینکه اسکولنیک «کارکنان شرکت را تحت فشار قرار داده تا شکایات دروغین و ساختگی علیه اعضای» هیئت مدیره ثبت کنند، اگرچه این نامه اشاره کرد که صحت این گزارش‌ها هنوز تأیید نشده است. اسکولنیک انکار کرد که کسی را مجبور کرده است، اما تأیید کرد که گزارشی علیه اعضای هیئت مدیره ثبت شده است. او گفت: «و دروغ نبود. شکایت کاملاً دقیق و صحیح بود.»
در مورد کار رزرو فیلمش، از نظر اسکولنیک، استدلال‌های هیئت مدیره نه تنها بی‌اساس است، بلکه نشان‌دهنده سوءتفاهم اساسی از نحوه انجام کار در فیلم مستقل است. او گفت که کار رزرو آزاد او شامل تئاترهایی در اوکلاهاما، مریلند، پنسیلوانیا و اخیراً کوئینز، نیویورک بوده است. او گفت: «اینها به هیچ وجه با مرکز هنرهای سینمایی رقابت نمی‌کنند.» مهمتر از آن، اسکولنیک هیچ تئاتر مستقل غیرانتفاعی را به عنوان رقیب برای خود نمی‌بیند.
